c 和 c++ 最大的特點就是對內存的自由操作,數據類型,其實都是對內存的一種解釋方式。C語言中常用的一個技巧就是尾隨數據,網絡編程中經常會用到這個特性,
特別是以前寫完成端口的時候,這個特性肯定是會用到,跟IOCP的API特性相關。c++中也有類似的new也可以使用。
e1:尾隨內存與指針解釋
// c++ std
#include <iostream>
// c std
#include <cstdlib>
#include <cstring>
struct TestData {
int data_size_;
char data_[0];
};
void foo1() {
std::cout << "sizeof(TestData) = " << sizeof(TestData)<<std::endl;
int len = sizeof(TestData) + 100*sizeof(int);
char *buffer = "hello world";
TestData * data_ptr = reinterpret_cast<TestData*>(new char[len]);
if (nullptr != data_ptr) {
data_ptr->data_size_ = 100;
memcpy(data_ptr->data_, buffer, strlen(buffer) + 1);
std::cout << data_ptr->data_ << std::endl;
std::cout << reinterpret_cast<char *>(data_ptr+1) << std::endl;
std::cout << "sizeof(TestData) = " << sizeof(TestData)<<std::endl;
}
}
int main(int argc, char* argv[]){
foo1();
getchar();
return 0;
}
輸出結果:
sizeof(TestData) = 4
hello world
hello world
說面:動態分配的內存比TestData本身的數據大小4要大,而TestData的成員data_是不計內存的,只是其地址依然是在data_size_的內存地址之後。給data_的賦值其實利用的是其後的數據內存,而不是TestData本身的內存,不過,實際使用時最好還是將data_聲明為char data_[1]。
e2:C++中的定位new
通常我們用new來動態分配一個對象或者一個對象數組,上面的代碼中分配內存時,分配了相對足夠大的內存,然後在其上面構建字符串。new操作符其實也可以在已有內存上構建對象,繼續在剛才的代碼上改進一下。
void foo2() {
char * buffer = new char [500];
// 利用new在已有內存上構建對象
TestData *data1 = new (buffer) TestData;
if (nullptr == data1) {
return;
}
// 再次利用new在data1後構建第二個TestData對象
// 此時new是沒有分配內存的
TestData *data2 = new (data1 + 1) TestData;
if (nullptr == data2){
return;
}
data1->data_size_ = 4;
memcpy(data1->data_, &data1->data_size_, sizeof(data1->data_size_));
// 這個時候, 由於data2的內存僅隨data1之後,data2->data_size_的值為4
std::cout << "data1:" << data1 << std::endl;
std::cout << "data2:" << data2 << std::endl;
std::cout << "data2->data_size_:" << data2->data_size_ << std::endl;
}
int main(int argc, char* argv[]){
foo2();
getchar();
return 0;
}
輸出結果:
data1:001EFBE0
data2:001EFBE4
data2->data_size_:4